Terug naar 'school'...
|
26 Februari 2011 | 19:20:28
Vandaag was het zover en ging Silver weer beginnen met een gehoorzaamheidscursus bij de kynologenclub hier in Zeist.
Ondanks de weersvoorspellingen hielden we het gelukkig lekker droog.
Frans en Michael gingen kijken en ik ging met Silver aan de slag.
Ik blijf het altijd heel leuk vinden die hondencursussen, want je ziet zoveel verschillende hondenrassen bij elkaar!
Toevallig zat er in haar 'klasje' nu ook een hond van bij ons uit de buurt met wie Silver wel eens speelt, dus dat was wel leuk.
10 of 12 lessen krijgt Silver nu weer. (ik dacht 10, Michael blijft volhouden dat de instructeur 12 had gezegt, ik weet het echt niet meer, hihihi)
Daarna een examen, leuk!!!
Silver deed alle oefeningen prima, ik moest alleen lachen want toen ze op commando van een afstand naar me toe moest komen, kwam ze met zo'n noodgang naar me toe dat ze nog uitgleed ook!
Hahaha, maf beest is ze ook!
Toen we klaar waren stond het volgende klasje al te wachten en daar zat een 4 maanden oude Golden retriever bij.
Konden het niet laten en zijn natuurlijk gelijk op die Golden pup afgestapt.
het leek net alsof we even terug in de tijd waren met Silver.
Silver zelfs zag de andere honden van het klasje ook niet eens meer staan en wilde zelf ook alleen maar naar die Golden pup toe.
Was zo lief om ze samen te zien, ik baalde gewoon dat we de camera vergeten waren mee te nemen.
Weeeeeeer riep ik tegen Frans dat ik zo graag nog een golden erbij wilde nemen, 't zou zo leuk ook voor Silver wezen....
Weet eigenlijk zeker dat Frans het ook prima zou vinden...
Maar goed, zoals ik al eens eerder schreef lijkt me dan nog het leukste een pup van Silver zelf...
Na de cursus kreeg Silver een lekkere kluif van ons en zijn we nog gauw even boodschappen gaan doen.
Zo nog effe kijken op de site van de kynologenclub welke cursussen ze straks allemaal nog meer kan doen, want ik vind het gewoon superleuk om zo met Silver bezig te zijn!
Hoop trouwens dat het morgen wat droger wordt, want heb zin om 's middags weer even naar Soestduinen te gaan.
Alleen ook effe afwachten of Frans zelf kan, want die begint ziek te worden lijkt het. (Griep ofzo...)
Volgende week probeer ik wel even wat te filmen tijdens de cursus.(althans Frans dan...hihihihi, want ik kan natuurlijk niet filmene en trainen tegelijk met Sil )
Katten nu echt weg...
|
24 Februari 2011 | 19:31:41
Vanmiddag om 16.30 was het zover, de katten werden door hun nieuwe eigenaars opgehaald.
Alles ging goed, totdat Michael enorm begon te huilen en zijn koppie werkelijk zo intens verdrietig stond, mijn hart brak zowat...
Afscheid van onze 2 lievelingen; Snoopy- al 10 jaar bij ons en Tijger- al 4 jaar bij ons en beiden ons even dierbaar.
Maar het moest, het kon niet anders, Michael kreeg het echt benauwd van ze.
Vanmorgen waren we nog bij de huisarts en hebben we het er nog over gehad.
Volgens haar ging het echt om de haren en huidschilvers van de katten waar hij allergisch voor was en weer verzekerde ze me dat Michael ABSOLUUT NIET allergisch voor honden is.
GODDANK, want die katten waren me enorm dierbaar, maar Silver is gewoon niet te vergelijken.... dat is echt zowat een kind van ons, die gaat echt wat er ook gebeurd NOOIT weg, zelfs al zouden we alle 3 allergisch worden!!!!!
Toen de mensen vertrokken waren met de katten hebben we alledrie even in elkaars armen zitten huilen omdat het ons allemaal natuurlijk raakte, en die lieve Silver kwam ons weer troosten.
Vanmorgen nadat we bij de huisarts waren geweest waren we nog even in het ziekenhuis omdat Michael en ik allebei nog bloed moesten prikken en daarna zijn we lekker met Silver uitgebreidt op de Stuifheuvel en het bos erbij wezen wandelen.
De rest van de dag heel rustig aan gedaan.
En nu is het stil in huis, heeeeel stil.
Michael is erg verdrietig en Frans en ik voelen ons ook raar nu de katten weg zijn.
Silver heeft nog niet echt wat door lijkt het, maar ook voor haar zal het stil zijn...
Ze ligt nu trouwens lekker bij Frans op bed voetbal te kijken, hahaha...
Nou genoeg gekletst weer, ik kruip er gezellig even bij.
Frans, Tijger en Silver, vanmiddag vlak voor vertrek van de katten...
Silver houdt niet van lampekappen...
|
23 Februari 2011 | 18:47:26
Goeieavond!
Ik liep vanmorgen al supervroeg weer met Silver in het bos.
Heerlijk rustig totdat we in de verte een 'Lakeland terrier' met 'lampenkap' om z'n kop zagen aankomen.
Na mijn weten niks aan de hand dus, want Silver is gek op alle honden en het gaat altijd goed.
Ook gisteren roep ik hier nog op deze site dat Silver 1 grote lieverd is die nooit blaft, gromt of wat dan ook.
Dat is ook zo, maarrrrrr.... Sil houdt niet van lampekap- honden heb ik vandaag ontdekt.
De hond kwam vol enthousiasme op Silver af, maar Silver's haren gingen spontaan recht overeind staan van die vreemde hond met die rare platic 'lampenkap' en voor het eerst in d'r leven zag ik d'r grommen en joeg ze die hond fel van d'r af.
Had bijna effe het gevoel dat ze spontaan in een pitbull veranderd was hihihi, want zo fel had ik d'r nog nooit gezien.
Maar ze was bang.
Die hond vond ze maar heel gek en eng, en nadat ze hem van d'r af gejaagd had kwam ze veilig bescherming bij me zoeken.
Nou moet ik zeggen dat ik zelf ook niet gek ben op van die Lakeland terriers, het zal wel aan mij liggen, maar ik vind ze verschrikkelijk.
VerschrikkelijkLelijk.
Oeps, niet erg aardig van me om te zeggen, maar ik kan het ook niet helpen , zo heeft iedereen wel z'n voor en af-keuren . Hihihihi...
Maar goed, dat hadden wij dus weer zo 's morgens vroeg.
Heb gauw Silver weer thuis gebracht en ben doorgefietst naar m'n werk.
's Middags kwam Frans me met Silver ophalen van m'n werk en zijn we samen even lekker met Sil op de Soesterduinen gaan wandelen. (Fiets achterin de auto dus ik hoefde lekker niet naar huis te fietsen)
Het was er zoals altijd heerlijk , maar oh zo verschrikkelijk koud.
Voor Sil maakte dat niet uit, die had weer de grootste lol en rende van hot naar her en genoot volop.
Stuifde vrolijk op alle honden af en liep heerlijk met ze te spelen.
Een prachtig gezicht en daar konden wij weer enorm van genieten!
Ze had ook de grootste lol met een puppy en 2 witte Canadese herders.
Na afloop waren we eigenlijk van plan om nog wat warme cholcolademelk te gaan drinken in de kiosk, maar we waren moe en wilden eigenlijk toch maar gauw naar huis.
Wel nog even gauw wat boodschappen in Soest gedaan en toen gauw weer terug naar de warme kachel.
Bij thuiskomst ook een brief van de kynologenclub in de brievenbus.
A.s. zaterdag om 12 uur mag ze beginnen met de nieuwe gehoorzaamheidscursus.
Vanmiddag toen we klaar met werken waren zijn Frans en ik even lekker samen met silver wezen wandelen in een groot park in de Bilt.
Silver liep lekker te ravotten met een klein hondje (kruising tekkel en nog wat?), maar dat hondje ging steeds wilder en ruwer tegn Sil doen.
Silver renden weg en het hondje bleef haar maar volgen en wilde haar in haar buik bijten of iets.
Sil was gelukkig te snel voor het hondje en zocht bescherming bij ons.
Frans en ik verbaasde ons er over hoe verschrikkelijk lief en zachtaardig Silver toch is, ze zal toch echt niets terug doen en die grote blonde lieverd blafte zelfs niet eens naar dat andere hondje, blaffen doet ze sowieso bijna nooit, hooguit in d'r slaap hahaha, dan maakt ze van die half schattige blafgeluidjes.
In de Bilt nog even een leuk hondenspeeltje voor d'r gekocht en boodschappen gedaan en toen terug naar huis.
Vanavond een moeilijke avond voor Michael, want onze 2 katten gaan nu vanwege Michael's kattenallergie naar mensen in Baarn en die komen vanavond voor het eerst kijken.
Deze week zullen ze ook wel definitief daar heen gaan.
Michael had en heeft het er heel moeilijk mee vanavond en heeft heel erg gehuild.
We hebben hem beloofd dat hij Silver in iedergeval nooit kwijt hoeft omdat hij GODDANK niet allergisch voor honden is, en we hebben hem een beetje gerust kunnen stellen met het feit dat hij de katten gelukig regelmatig nog mag bezoeken, dat hebben die mensen al gezegt.
Maar goed, het blijft moeilijk voor hem en hij is er helemaal kapot van.
Zo lief was ook weer dat Silver Michael kwam troosten, hij likte heel lief Michael's tranen van z'n gezicht af.
Poeh zal voor Silver ook wennen zijn zonder haar 2 harige vriendjes, het ging zo supergoed samen!
Van de week weer even een nieuwe halsband voor silver gekocht, die meid wordt zo sterk dat we effe een iets stevigere nodig hadden.
Gelijk weer een nieuw ontwormingskuurtje voor d'r gehaald.
Verder nog steeds in afwachting van de nieuwe gehoorzaamheidstraining waarvoor we haar opgegeven hebben.
We zouden deze week bericht krijgen wanneer ze mocht beginnen, maar helaas nog niets gehoord.
Nou ja eventjes afwachten dus nog.
Nou ik ga gauw opschieten, want die mensen uit baarn kunnen nu elk moment komen.
P.s. Ik plaats gauw weer nieuwe foto's van silver hier op de site!
*Edit
De mensen voor de katten zijn net geweest.
Michael hield zich ontzettend sterk en kranig, al was het verdriet uit z'n ogen te lezen.
Ik heb wel sterk het gevoel dat de katten een goed nieuw thuis krijgen.
Dat is voor ons het belangrijkste.
Die mensen vroegen ook of we echt geen geld voor de katten wilde hebben, maar geld vind ik niet belangrijk, het enige wat telt is dat die 2 lieverds nog een mooi en liefdevol lebven krijgen, net zoals ze dat altijd hier hebben gehad.
Toen ze weg waren kroop Michael tegen me aan en barste in huilen uit, en toen hield ook ik het niet meer droog, want ik zal ook die 2 lieverds enorm missen.
Dus samen hebben we een potje zitten janken op de bank (Frans was er niet, die was voetballen).
Weer kwam die lieve Silver tussen ons in en begon ons beiden kusjes te geven, alsof ze zeggen wou; "Stil maar, ik ben er nog..."
Sil is echt zooooo'n lieverd, Frans en ik hadden het er vanmiddag nog in de auto over, zo'n lief, puur, door en door goed beest is het, het klinkt vast volslagen idioot maar ik zie dat beest inderdaad onderhand als m'n dochter, hihih.
Van zo'n hond kun je er wel 10 hebben!!!!
Ik zou sowieso best een pup nog van d'r willen hebben.
Ook voor Silver zal het nu stil zijn nu de katten weg zijn.
Zij is ook dat gedrentel van ze om d'r heen gewend.
vanavond liep ze nog heel schattig met de jongste kat te stoeien.
Heb geen idee hoe oud ze moet zijn voor een nestje, het lijkt me dat ze nu nog te jong is, want volgende maand wordt ze pas 1.
En waar haal je een dekreu vandaan, geen idee.
Los van dat, 1 pup kunnen we er wel bij hebben, maar waar laat ik een heel nest van 12 pups ofzo????
Nou ja, eerst maar dit verwerken van de katten, de rest kan altijd nog.
Geen overhaaste beslissingen...
Ik ga maar eens binnenkort wat google-en voor informatie ofzo.
Nou mensen, ik duik even lekker eerst de douche in.
Een tijd weer niet ge-update op deze site, maar we zijn er weer en ik ga toch proberen 'm weer vaker bij te houden.
Er gebeuren soms gewoon zoveel leuke dingen met Sil, dat er bijna geen beginnen aan is om het bij te houden.
Nou alles gaat heel goed met Silver.
Ze wilde een tijd ineens niet maar haar brokken eten, dus gingen we andere brokken proberen, maar zelfs dat hielp niet.
Daarom maar de Eukanuba brokken die ze had mengen met wat pens, of nu met wat blikvoer en daardoor eet ze weer wel.
Nu alleen even goed puzzelen of ze daardoor niet teveel krijgt, maar inmiddels ben ik er geloof ik wel iets handiger in geworden en heb ik nu geloof ik wel de juiste dosering te pakken.
Silver is nog steeds een grote lieverd en we zijn nog altijd idolaat van d'r.
Zo idolaat dat ze gewoon lekker bij ons op bed mag slapen als ze wil (wil ze meestal maar een uurtje , dus dat scheelt .
Ik weet dat iedereen het afraad, maar gewoon extra vaak het bed verschonen en Frans en ik vindne het beiden heerlijk om d'r bij ons te hebben, dus wat dat betreft geen enkel probleem.
Vaak als Frans en ik vroeg naar bed gaan en lekker nog ene film in bed gaan kijken, ligt die lieve maffe Silver precies tussen ons in, ook lekker onder d4e dekens, en op dat moment voel ik me als een God in Frankrijk, want het is zo heerlijk knus en vertrouwd.
Ja ik weet dat andere mensen zullen zeggen; " Bah een hond in bed, dat doe je toch niet, maar we houden het goed schoon en we genieten van haar aanwezigheid want ze is zooooo waanzinnig lief, ze hoort er echt absoluut bij.
Maar zoals ik al zei, op z'n langst ligt ze een uurtje bij ons en daarna gaat ze uit zichzelf al naar d'r mand en komt ons 's morgens gezellig weer wekken.
Vanmorgen vroeg ben ik al lekker weer met d'r het bos in geweest .
Tot onze grote verrassing liep er een golden retriever puppy van 5 maanden en het leek wel alsof ze elkaar direct als soortgenoten herkenden.
Normaal is Silver altijd heel blij, vrolijk en enthousiast als ze andere honden ziet, maar nu was het nog eens dubbelop.
Zij en dat puppy hadden de allergrootste lol en gingen waanzinnig lief in elkaar op .
Ze speelden en dolden alsof het een lieve lust was en ik en het baasje van de andere Golden (Splinter heette ' ie) keken genietend toe.
Weer bekroop me het gevoel van; ' Wat zou het leuk zijn om nog een puppy erbij te hebben, en dan het liefst een van Silver zelf!'
Een dezer dagen gaan de katten weg (vanwege Michael's kattenallergie die hij heeft gekregen) en dan is het natuurlijk ook erg stil in huis voor Silver.
Alhoewel, stil, ze is vrijwel nooit alleen eigenlijk, want altijd is er wel iemand thuis, maar ze is natuurlijk dat gedrentel van die katten gewend.
Het was nog een heel gedoe om een nieuw adresje voor de katten te vinden, eerst hadden we iemand , maar die zei later af, nu hebben we weer iemand maar we wachten nu op het definitieve antwoord, maar diegene is nu ziek (ook al de griep), dus even niet echt bereikbaar.
Maar voor 85 % is het al zeker dat ze daar heen gaan.
geen idee hoe Silver zal reageren als de katten weg zijn, want ze gaan super met elkaar om, en juist daarom toen ik vanmorgen zag hoe Silver met dat andere Golden retriever puppy om ging kreeg ik weer het gevoel van hoe leuk het zou zijn als we er nog een pup bij zouden hebben.
Ik weet dat Frans het ook prima zou vinden en Michael meer dan geweldig, maar hoe doe je dat?
Zomaar iemand zoeken op internet?
Geen idee, voor een heel nest is het eigenlijk hier wel te klein. 2 honden zou kunnen, maar straks een nest van 12 puppies misschien wel?
Oei dat wordt wel krap.
Nou ja, moet maar eens kijken wat kan en niet kan.
Een tweede golden zou ook meer dan welkom zijn en hier aan het bos hebben ze echt een doort mini hondenparadijsje, want Sil loopt hier 4 keer per dag lekker in het bos te ravotten.
Ben wel blij dat het 's morgens al vroeger licht is, ik kan nu tenminste eindelijk 's morgens vroeg weer in het bos wandelen in plaats van langs de huizen omdat het nog zo donker buiten is.
Ik merk dat ik het zelf 's morgens ook heerlijk vind om lekker lang in het bos te wandelen, zoooo ontspannend.
We hebben gisteren Silver trouwens opgegeven voor een vervolgcursus gehoorzaamheidstraining .
Nu even afwachten op welke dagen ze les gaat krijgen; de dinsdagavond of de zaterdag.
heb er weer heel erg zin in!
Nou voor de rest even niet veel nieuws.
Michael was van de week jarig (is 11 geworden) en vandaag viert hij zijn verjaardagsfeestje met 11 andere kinderen.
Gaat gezellig worden , we hebben een gymzaal afgehuurd, en dan gaan we een spelletjesparcour doen en de taekwondolerares van Michael die gaat de kinderen ook 4een heel klein taekwondolesje geven. etc. etc.
(Via de club kondern we een een Taekwondo-feestje regelene en dat hebben we dus gedaan.)
ben benieuwd, maar denk dat het superleuk en gezellig gaat worden.
Silver is een beetje zielig...
|
21 December 2010 | 18:52:35
...want ze heeft blaasontsteking.
Ze moest de afgelopen dagen al zo enorm veel plassen, om de paar stappen ging ze alweer zitten.
Eerst dacht ik dat het misschien door d'r loopsheid kwam (weet ik ook veel, want Sil is onze eerste hond), of door de kou van de sneeuw, maar ik vertrouwde het toch niet helemaal omdat ze ook ineens weer in huis plaste terwijl ze gewoon helemaal zindelijk is.
Dus vanmorgen een plasje op gevangen, vanmiddag dat naar de dierenarts gebracht en vanavond vlak voor het eten belde de dierenarts ons op om te zeggen dat ze inderdaad overduidelijk blaasontsteking heeft.
Dus zo gaan we even naar de dierenarts om d'r medicijnen op te halen.
Wel jammer dat ze nu net met al die mooie sneeuw loops is, want ze moet van ons nu continu aan de lijn.
Alleen gisteren is ze toch even los gewest, maar dan wel onder het scherp toeziend oog van Frans, ik en Michael.
We gingen ook expres op een beetje ongebruikelijke tijd wandelen waardoor we nu eigenlijk geen andere honden tegen kwamen en het bos bij ons aan de overkanteigenlijk zo goed als voor ons zelf hadden, ideeaal dus.
Dus mevrouw heeft toen even flink kunnen ravotten in de sneeuw en had de grootste lol.
Vandaag was ik vrij van m'n werk en ergt lui dus ging weer terug m'n bed in.
Gezellig samen met Silver lekker knus naast elkaar.
Alleen onze hoofden staken nog boven de dekens uit.
Heerlijk knus zo saampjes en Sil vond het allemaal wel weer best, ze is ook zo'n enorme lieve schat.
Alleen de rust werd ons niet echt gegund, want Michael kwam ons steeds storen omdat hij Silver's koppie zo naast me die onder de deken vandaan kwam zo schattig vond en d'r steeds weer wilde aaien.
Vandaag zouden we de uitslag van Michael's lononderzoek krijgen, maar die was bij de huisarts nog steeds niet binnen gekomen, dus weten we nog niet of we de katten i.v.m. zijnallergie nou mogen houden of niet.
Doe ze liever niet weg natuurlijk, maar ja als het voor Michael's gezondheid moet...
Heb inmiddels al 3 gezinnen gevonden die eventueel de katten over willen nemen, maar ik las ook op internet dat kinderen er over heen kunnen groeien en je ze juist sterker kunt maken door de katten ondanks zijn allergie toch te houden.
Ook schijnen er medicijnen voor te zijn.
Maar ja, nu moet ik donderdag weer bellen voor de uitslag en dan overleggen we wel met de huisarts.
Denk dat het ook voor Silver niet leuk zou zijn als de katten weg moeten, want Sil gaat prima met die 2.
Altijd effe knuffelen of stoeien bij binnenkomst, samen drinken uit 1 bak, en gewoon al de aanwezigheid van ze...
Slecht nieuws gehad...
|
17 December 2010 | 22:14:11
Het heeft even geduurd, maar hier toch weer een nieuwe updat.
Alles gaat supergoed met Silver, ze groeid lekker en is een waanzinnig lieve, vrolijke en vaak zelfs zeer grappige hond.
Deze week hadden we weer een mijlpaal, want Silver werd afgelopen maandagavond voor het eerst loops.
Direct de ochtend erna maar naar de dierenspeciaalzaak gegaan en hebben daar zo'n mooie slip voor d'r gekocht. (een zwarte)
Hahaha, het ziet er werkelijk niet uit.
Ook Michael lacht zich steeds helemaal slap als hij Silver met die slip door het huis ziet rondlopen.
In het begin vond Sil het maar niks, en probeerde hem uit te trekken, toch raakte ze er vrij snel aan gewend.
Nu draagt ze hem zonder te mopperen of wat dan ook.
Tot nu toe nog niet veel last gehad van de reuen achter haar aan, want het lijkt wel alsof iedereen nu met deze sneeuw hun hond korter of minder uitlaten ofzo
Terwijl we normaal altijd tig honden tegen komen, heb ik de hele week amper andere honden gezien als ik met d'r buiten liep...
Van de week zijn Frans en ik nog gezellig saampjes met Silver het dorp in geweest en zijn we met z'n drietjes lekker boven in de V&D wat gaan drinken.
Silver gedroeg zich keurig in het restaurant en lag naats ons tafeltje dat voor de ramen stond heerlijk naar beneden naar buiten te kijken.
We hadden het zo gezellig dat we morgen ook Michael gezellig mee nemen en even met z'n allen daar gezellig wat gaan eten.
Vandaag even een minder leuk nieuwtje gehad.
Michael had het de laatste tijd wat benauwd, dus wij dachten eigenlijk dat het wat hyperventilatie was.
Michael zelf beweerde dat hij er al langer last van had, maar ons viel het de laatste anderhalve maand pas op en hoorde we het ook aan zijn ademhaling.
Toen ik even een weekje in Spanje was, is Frans met hem naar de huisarts gegaan en heeft ze hem in het ziekenhuis een allergietest laten doen.
Vorige week vrijdag ben ik zelf nog met Michael naar het ziekenhuis geweest voor een longonderzoek.
Vandaag moest ik bellen voor de uitslagen.
De uitslag van het longonderzoek was nog niet binnen, maar wel van het allergie onderzoek en wat blijkt tot onze verbazing?
Michael blijkt allergisch voor katten te zijn!!!
En laten we er naast Silver ook nog 2 hebben...
Ik schrok me rot, had dat NOOIT verwacht en vroeg gelijk hoe het dan met honden zat?
Maar Goddank zei de huisarts dat hij daar niet allergisch voor was, en dat benadrukte ze nog een paar keer omdat ik als de dood was dat we Silver straks weg moesten doen, want dat nooit!!!!
Die katten zijn al heel erg, want die zijn ons enorm dierbaar, maar Silver zou helemaal een ramp wezen!!!
Dat is echt ook 'ons kind' .
Michael is er helemaal kapot van en roept dat hij nooit zijn katten weg wil doen, dan maar met zijn allergie klachten rond blijven lopen zegt ' ie.
Dinsdag moeten we de huisarts weer bellen en n.a.v. het longonderzoek horen we van de huisarts of het beter is als we de katten weg doen of dat het misschien nog anders ' opgelost' kan worden.
kreeg wel al direct te horen dat de katten niet meer bij Michael op de slaapkamer mochten komen.
Heel bizar idee nu dat de katten waarschijnlijk weg moeten.
Het zijn zulke schatten Silver gaat er ook zo waanzinnig leuk mee om.
Michael zei wel al dat als de katten weg moesten dat hij dan nog een hondje erbij wilde als troost, maar ja, als er ooit een hond bij zou moeten komen dan zou dat alleen een pup van Silver moeten zijn, dat zou het mooiste natuurlijk wezen... (ook voor Sil zelf dus, want die is nu ook gewend om nog andere dieren om d'r heen te hebben.
Nou ja, Sil is nu toch nog te jong voor een nestje, misschien ooit...
Heb het er zelf ook best moeilijk mee dat de katten waarschijnlijk weg moeten.
je kiest voor een dier en dat is voor altijd, had nooit verwacht dat dit zo zou kunnen gaan lopen.
Heb het vanmiddag pas gehoord en Mike is behoorlijk overstuur, hij roept maar dat hij de dokter haat omdat hij door haar (zo ziet hij dat) misschien de katten weg moet doen.
Zo zielig voor hem nu...
Geen idee of ze iets hebben tegn kattenallargie of door extra hygiene maatregelen er misschien nog iets te ' regelen' valt, maar ja, zo maar eens wat rondlezen over lkattenallergie op internet, want ik heb helemala geen verstand van allergieen omdat we er nooit te maken mee hebben gehad.
Nou genoeg geklets weer.
Ik zal gauw weer even wat recente foto's van Silver hier op zetten.
Wel hier alvast een filmpje van anderhalve week geleden ofzo... En een recente foto ;
Nu gauw Silver nog even uitlaten en dan gauw weer naar binnen want het is veels te koud buiten.
Michael was gisteren trouwens nog geslaagd voor zijn 2e Taekwondo-examen en als cadeautje hebben we een leuke film gekocht over een jochie en zijn Golden retriever die hij ooit ergens gevondne heeft en die in het bezit is van een stel diamanten die ene stel boeven zoeken.
Morgenavond lekker samen in bed die film kijken.
Silver er gezellig ook bij en dan vermaken we ons wel weer op de koude zaterdagmiddag...
Ik kom net binnen van Silver's laatste wandeling voor vandaag.
Ik heb eens zitten tellen, en kwam tot de ontdekking dat we nog steeds 7 keer per dag wel Silver uitlaten.
Oeps, misschien wordt het tijd om een keertje minder te proberen zodat ze ook de kans krijgt om het te leren langer op te houden.
3 keer laten we haar nu 'echt' uit, en de overige 4 keer is alleen even gauw heen en weer voor een plasje of poepje buiten.
En Silver is daar snel in, dus meestal zijn we dan binnen 5 minuten weer thuis.
Er is best wel veel te vertellen, maar omdat de kamer waar deze computer in staat nog zo heet is vanwege de warmte de laatste tijd, is het gewoon niet leuk meer om hier achter de computer te zitten, want je stikt de moord hier en de zweetdruppels lopen over je rug. (Héél smerig)
Daarom even zo gauw mogelijk alles vertellen.
Afgelopen vrijdag kreeg ik een rare bui en heb in een opwelling mijn haar zwart geverft.
Voor tijdelijk maar, in Augustus wordt ik gewoon weer blond. (Heb een kapster een paar huizen bij me vandaan die het al wil gaan doen, dus dat is gelukkig al geregeld.)
Ik kan niet zeggen dat ik het mooi vind, het is ANDERS, laten we het daar maar op houden.
Blond vind ikzelf leuker, maar voor een paar weken is dit voor de verandering wel even grappig.
Maar het is ook wel grappig hoe Silver er op reageerde.; die zat me zo maf aan te kijken.
Hahaha, Michael (die m'n haar nu VERSCHRIKKELIJK LELIJK vind) zei ook al; 'Zie je wel mama, Silver vind het ook niet mooi' Hahaha...
Alles gaat nog steeds goed met Silver.
Sinds kort probeert ze wel steeds meer tegen je op te springen, dus dat moeten we nu wel even af gaan leren. (valt nog niet mee, want het lijkt momenteel wel haar 'grote hobby' )
Haar nagels waren alleen vlijmscherp, ik denk dat dat komt omdat hier om ons huis en in de omgeving bijna alleen maar bos is, en de nagels dus amper slijten.
Er is een klein voetpad voor de flat, maar dat is de saaiste plek om te lopen, dus namen we altijd de leuke bospaadjes. (de ene keer lopen we voorlangs, dan weer achterlangs, dan weer naar het veldje, etc. iedere keer een beetje anders, en 's avonds bij het laatste plasje voor het slapen gaan pakte ik dan wèl even dat stukje gras voor de flat en dat saaie voetpaadje.)
Maar goed..., te weinig op stenen vloeren gelopen om die nageltes een beetje af te slijten, dus ze waren momenteel zo scherp als messen bijna.
En omdat Michael en ik bijna al steeds tot bloedens toe 'gekrabt' waren door Silver, hebben we vandaag toch maar zo'n speciale nageltang voor Silver gehaald.
Frans hield d'r vast en leidde d'r een beetje af door te spelen, en ik knipte heel voorzichtig een heel klein stukje van d'r nagel af.
Bij iedere geknipte nagel kreeg ze als beloning een klein hondensnoepje, en toen we d'r voorpoten gedaan hadden zonder dat het al teveel moeite kostte , zijn we maar gestopt.
Die achterpoten daar hebben we nog niet zoveel last van, dat komt dan nog wel als ze er misschien zelf last van gaat krijgen of weet ik veel wat.
Iedereen (vrienden die ook honden hebben) had ook al tegen me gezegt dat we eigenlijk die nagels heel niet hoefde te knippen, maar ja, we lagen echt steeds helemaal open en dan was het bijna niet meer leuk om met d'r te stoeien/knuffelen.
Ik hoorde altijd al dat honden van nagels knippen een vreselijk drama maken, maar ik vond dat met Silver nogal meevallen.
Het enige waar we moeite mee hadden was haar weg te houden bij de hondensnoepjes die ze rook.
Nou en Silver heeft haar eerste onweersbuien ook SUPERGOED doorstaan.
Vanmiddag reageerde ze zelfs TOTAAL NIET op het onweer, en de eerste keer toen ze onweer meemaakte (afgelopen weekend ofzo, ik weet het niet meer precies) toen zijn we direct toen het zo heftig ging onweren lekker met haar met d'r hondenspeeltjes gaan spelen om d'r af te leiden, en deden zo normaal en vrolijk mogelijk, waardoor ze helemaal niet bang reageerde.
Oke als er ineens een enorm harde knal was, dan schrok ze even, maar wij óók omdat je dan even niet zo'n enorm harde knal verwachtte.(en het dan even héél dichtbij leek)
Maar bij de flitsen en het 'gewone' harde gedonder reageerde ze even later al niet eens.
Het scheelt denk ik ook dat wijzelf allemaal niet bang voor onweer zijn (Michael een heel klein beetje, maar die hield zich heel flink voor Silver) , ik vind onweer zelfs héééérlijk en kan daar echt van genieten.
Dus op het moment dat ik zag dat Silver volkomen rustig en ontspannen was (toen het al even een tijdje onweerde en we al een tijdje dus met d'r gespeeld hadden) , heb ik d'r lekker bij me genomen op het balkon; heb ik d'r op schoot genomen en lekker d'r buikje liggen aaien terwijl we saampjes lekker naar het onweer heel relaxed lagen te kijken en Michael 9die er even ook bij zat) gewoon doorkletsten alsof er helemaal niets aan de hand was.
Ongelooflijk hoe goed dat ging!
Ik was echt heel trots op Silver!!!!!!!
Gisteravond ook ineens leuke mail in de mailbox, want er was een berichtje van Silver's zusje Nala!
Schijnt dus dat zij ook regelmatig op hetzelfde hondenstrand komt als waar wij nu steeds komen.
We hadden haar dus zó tegen kunnen komen!
Dat zou leuk geweest zijn!!!
Er waren ook 2 leuke foto's meegestuurd en we verbaasden ons alledrie eigenlijk over hoeveel Nala eigenlijk nog op Silver leek. (Ja logisch natuurlijk eigenlijk, maar toch...)
Alleen was ze iets donkerder van vacht dan Silver, maar verder een kloontje!
Ben eigenlijk heééél benieuwd of die 2 elkaar nog zullen herkennen als ze elkaar tegen zouden komen, en hoe ze dan nu verder op elkaar zouden reageren.
Lijkt me superleuk om te zien.
Nou voor voorlopig even genoeg verteld, ik ga gauw naar een koelere kamer toe, want hier in het kleine kamertje waar de computers staan is het niet uit te houden.
P.s. Had ik trouwens al verteld dat Silver STAPELGEK op plakjes komkommer is?
En voetballen (zelf doen) vind ze ook helemaal te gek!
Gisteravond moest Frans voetballen bij V.V. Zeist, en zijn we mee geweest ,en na afloop mocht ze ook even, en ze had toen ook weer de grootste lol .
Ook als er jongens op het pleintje bij onze flat aan het voetballen zijn dan moet je d'r tegen houden, want dan doet ze het liefste mee.
)
, zo heeft iedereen wel z'n voor en af-keuren . Hihihihi...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
